Fikirbaz Anne

30 Haftamız Bitti:) 15-20 derken zaman ne çabuk geçmiş de 30'lu haftalara gelmişiz?? Artık resmi olarak 30 haftamı doldurmuş bulunmaktayım ve daha bir ciddi hissediyorum sanki kendimi:) Son doktor kontrolüme gittiğimde asistan kızların "30'u geçtin mi?" diye sorması aklımda kalmış olacak ki, iyice havaya girmiş durumdayım! Haftanın başında doktor kontrolümüz vardı, onu zaten ayrıca yazmıştım.. Sonrasında yine programlı bir hafta geçirdim.. Öncelikle ne zamandır aklımızda olan, iş yerinde depoya kaldırdığımız Park yatak ve ana kucağını eve getirdik, Güzelce yıkayıp kurduk yatak odamıza.. En azından odada yatağın varlığına alışmak için iyi oldu :) "Rambo" babamız iş başında:D Yeni yerine alışan park yatağımız Bolca zaman geçireceğimiz ana kucağı  Çarşamba günü eski patronum Emel Hanım'ı ve bebeği Berk'i görmeye gittik:) Evin kokusu hemen değişmiş, kendi dünyasını yaratmış bile küçük adam Berk:) Abisi Mert de artık daha bir büyüm...

Bugün yine eski ekip bir araya geldik:) Bir yanlış anlaşılma ve "unutkanlık" sonucu Müjde ve Enes bizimle olamadılar ama olsun, gönüller bir :) 26 Haftamız bitti :) Gezmeye hazırız Buluşma yerimiz Fenerbahçe' deki Happy Moon's Cafe idi.. Arabayla gittiğimiz için sabah oraya ilk giden biz olduk. Vale arabamıza doğru yanaşıp "Hoş geldiniz efendim, sizi biraz bekleteceğim, şu an park yeri kalma... Aaa! pardon var var , af edersiniz görmedim" şeklinde bir tepki verdi. O aradaki üç noktada değişme kısmı benim göbeğimi fark edişiyle oldu:) "O da iyiymiş" deyip indik arabadan.. Sanırım hamileliğin bu ayrıcalıklarına alışmam zor olacak, kendimi bir garip hissediyorum. Hasta değilim, hamileyim! Neyse, uğraşmaktansa tadını çıkarıyorum şimdilik.. :) İçeri girdiğimizde kalabalık bizde bir şok etkisi yarattı tabii.. En son Emirgan Sütiş gibi İstinye tarafında gitmek zorunda olduğumuz yerlerde bırakmıştık bu kalabalıkları biz.. Yer olmayışı da tuz bibe...

Her hafta sonu ne yapsak, nereye gitsek diye düşünürken karar veremeyip evde kalıyoruz:) Bu hafta da yine plansız bir şekilde başladık cumartesi sabahına. Uyanma şeklim diğer günlerden biraz farklı oldu ama bu sefer; Murat benden önce uyanmış, bilgisayardan müzik dinliyordu. Birden yanıma kulaklık ve bilgisayarla gelip " Kalk kalk, bir şey dinleticem Mercan'a " diyerek beni uyandırdı :D Hüsnü Şenlendirici' nin Dhafer Youssef ile konserini çok beğenmiş, onu dinlettik :) Tabii bir kulaklık da bende.. Fotoğraftan da görüleceği üzere olaya tam hakim değilim, hala uyanamamışım :D Mercan'la "uyku sersemi" müzik dinlerken.. :D Müziğimizi dinledikten sonra ani bir kararla Adapazarı'na doğru yola çıktık.. Hatta oradaki arkadaşlarımıza haber verdiğimizde yolu neredeyse yarılamıştık:) Adapazarı yolu.. Yolda kısacık bir mola verip bacaklarımın şişmesini önlemek için göl kenarında durduk.. Sevgili eşim orada armut ağacını görüp dayanamadı, toplaya...

Lise yıllarından beri en yakın arkadaşım Tuba' yı evlendirdik bu hafta sonu:) Oldu olacak, az kaldı derken geçip gitti bile.. İş güç vs yüzünden ne sözüne ne de nişanına katılabilmiştim arkadaşımın:( Bunun üzüntüsü bir yandan, mutluluğunu görmek bir yandan duygusallığım ikiye katlandı 2 gündür.. Eşim ve Ben.. Kınaya gidiyoruz :) 2011 ve 2012 yıllarında ben aynı heyecanları yaşarken Tuba sağolsun en yakın dostum hep benimleydi..Eksik olmasın. Hatta benim nikah şahidim o olmuştu. Aradan 2 yıl geçti bu sefer de ben nikah masasına onun şahidi olarak "bebeğimle" birlikte oturdum:) Kızımla beraber şahit olduk bu mutluluğa.. Umarım yüzleri hep böyle güler, çoğalarak devam eder sevgileri, mutlulukları:) Kınaya eşim ve annemle birlikte gittik.. Eşim Aydın- Sökeli; bizi kendi nişan ve kınamızda oynarken gören Tuba'nın babası, Zeybek sevgisinden dolayı bizi 2 kez piste alıp zeybek oynattı:) Oynamak deyince akrabalar arasında adı çıkmış olan ben, kendimi zor tutuyorum ...