Fikirbaz Anne

Mercan daha doğmadan babasından klarnet dinlemeye alıştı.. Başlarda ben de ona oturup mandolin çalıyordum ama hiç keman çalmadığımı fark ettim dün:) Baktık böyle olmayacak, hazır daha doğmamışken şimdiden başına gelecekleri bilsin istedik.. Saksafon ve keman seslerini de duyurduk küçük hanıma.. O da sağ olsun bol bol tekmeleriyle eşlik etti bize:) Evde aslında daha çok enstrüman var, darbuka tef vs. çalabiliriz ama bizim kız tam anası kılıklı olduğu için davul sesine dayanamıyor:D Karnımdan çıktı çıkacak korkusuyla davul, darbuka, hele ki roman havası hiç dinleyemez oldum :D 

Hafta sonu uzun zamandır gitmek istediğimiz Taşdelen'e gittik.. Her ne kadar 3. köprü inşaatı yüzünden eski halinden eser kalmamış olsa da, orman havası almak için inat ettik..Köprü inşaatı ormanın tam ortasında kocaman bir delik açmış ve kamyonlar, toz toprak içinde çalışmalar yapılıyordu... Ellerine sağlık Murat da çok güzel salatalar yaptı, balık pişirdi.. Besledi bizi:) Gidiş saatimiz biraz geç olunca balıkların son kısımlarını kararmaya başlayan akşam saatlerinde yedik. Bu sayede gece görüşüm baya gelişti diyebilirim:) Yemeğimizi bitirip hazırlanırken hava çoktan kararmıştı.. Ormandaki bütün köpekler çevremizi sarmış, artık bırakıp gitsek de onlar da kalanları yeseler diye bizi bekliyorlardı:) Arabaya bindiğimiz anda hepsi birden kalkıp bizim onlara yiyecek bıraktığımız yere doluştular.. Biz oradayken kimse yanaşmamıştı, çok saygılı davrandı onlar da bize:) Daha önceki gelişlerimize benzemese de, açık havada ağaçlar içerisinde mangal yapmak keyifliydi.. Ama yine de bundan so...

Son doktor kontrolümüzden sonra sürekli kendimi dinler oldum, ha geldi ha gelecek derken 1 haftayı daha geçirdik.. Keyfi yerinde sanırım bizim kız, daha gelecek gibi görünmüyor:) Her doktor randevumuzdan sonra bizi merakla bekleyenler, arayanlar oluyor ama sonuç hep aynı:) "Biraz daha bekleyeceğiz, kızımızın keyfi yerinde.." Geçen haftaki randevumuzdan sonra da yine meraklı bakışlar arasına, abimlere gittik:) Aysu Teyzemin kızı Duygu Ablam oğlu Doruk ile İstanbul'a gelmiş, bizi de görmek istemiş.. Uzun zamandır görüşmüyorduk, bir araya gelmek iyi oldu herkes için:) Haftalar geçtikçe benim ağrılar artmaya başladı, bununla doğru orantılı olarak sanırım huysuzluğum da arttı biraz.. Hiçbir şey yemek istemeyen, evde çok sıkılan ama dışarı çıkmak da istemeyen bir tipe dönüştüm.. Sonunda hamile olduğumu fark ettim sanırım:) Muratla da sık sık atışmaya başladık, hatta bir gün konu iyice uzayıp tartışma boyutuna bile geldi.. Konu ise ikimizin de sürekli birbirimizi ...