Doğum Hikayem "Bir Mucizeye Şahit Oldum!"
Artık yazılarımı bir "anne" olarak yazıyorum:) ve bu en uzun yazım olacak gibi görünüyor.. Öncelikle nazar boncuğumuzu unutmayalım =) Fotoğraflara bakarken MAŞALLAH demeyi çok görmeyelim;) Az önce son yazımı tekrar okudum, hatta tekrar o ana dönüp aynı heyecanları hissetmeye çalıştım ama olmadı.. Doğum denilen şey öyle yoğunmuş ki, öncesindeki o bitmek bilmeyen, zor ama bir o kadar da keyifli 40 hafta artık gözümde 4 dakika gibi.. "Nasıl geçti anlamadım" bile diyebilirim neredeyse!! Neyse çok da hafife almayayım, göbeğimi ve o tekmeleri şimdiden özlemeye başladım aslında:) Gelelim 2 hafta öncesine... 24 Kasım günü doktor randevumuz vardı.. Ben artık 40 haftamı doldurmuş, normal doğum yapabilmek için her gün yürüyüp merdiven çıkmış, hurma yiyip ahududu çayları içmiş, pilates topunun üstünden inmemiş, kısacası her şekilde kendimi doğuma tamamen hazır hissediyordum.. Hafta içerisinde de 2 kez sancılanıp hastaneye gittiğim ve doğumun başladığı sö...